چه تغییر و تحولی در خصوصیات انسانی ما اتفاق می افتد؟؟چرا گاهی حالمان از رفتاری بهم میخورد ولی باز همان انسانی که رفتار حال به هم زن داشته میتواند برای ما عزیز باشد و دلمان برایش تنگ شود؟؟!!این خصوصیت، "انسانی" است؟؟ یا مختص انسانی با یک جغرافیای مشخص است؟؟اصلا آیا انتظار ثبات رفتاری و شخصیت محترم و ...

بعد از یک خستگی خاص و منحصر بفرد، که شبیه حس یک سرباز در میدان نبرد بود، وقتی به چهره تو نگریستم حس غریبی نیز در من نشست. چهره ای صبور که پر است از تجربیات تلخ و شیرین زندگی. با همان خستگی و بیماری باز هم در پس آن نگاه های صادقانه اش امید دیدم. نگاه و حرف های پر امید تو به من انرژی میدهد. خستگی را ا...

بعضی ها این توان و انرژی را دارند که تو را رشد دهند. شاید سرشت سالم تر و متعهد به اخلاق میتواند چنین انسانی بسازد. کاش همنشینمان انسانی رشدیافته تر بود همیشه. رشد چیست؟جز تعهد و مسئولیت بدون سرزنش؟؟ جز انجام وظیفه در سکوت؟جز رضایت درونی و خیرخواهی و دلسوزی؟شاید خیلی ایده آل فکر میکنم. هستند چنین انس...

دلت گاهی بی اختیار میگیرد. گاهی بخاطر اونهایی که روزی در این دنیا بودند و حالا نیستند. گاهی از تنهایی و درد اونهایی که هستند. گاهی از سرعت زندگی و عزیزانی که روز بروز عمرشان بیشتر و به مرگ نزدیکتر میشوند و تو فقط نظاره گری و دلت میخواهد شادتر ببینیشان ولی نمیشود. گاهی از دردهای خودت از اینکه انگار ت...

وقتی که رفت دلم تنگ شد. برای آن نماز خالصش. برای آن قرآنی که آن شب آرام خواندی.حرفهای خاص تو در زندگی من مانده.مگر چقدر با تو بودم؟! پس شاید اثر حرفهایت زیاد بود.به نظرم وقتی نماز و عبادتی که انجام میدهی ذره ای برای دیگری نباشد خیلی خیلی ارزشمندتر است. آن وقت شاید اثر حرفت زیاد میشود. روحت شاد. + نو...

آدمی در عالم خاکی نمیآید به دستعالمی دیگر بباید ساخت و از نو آدمی====================================== + نوشته شده در  جمعه بیست و نهم مرداد ۱۴۰۰ساعت 21:7&nbsp توسط احسان  |  Adblock test (Why?)

وقتی به مقیاس فضا فکر میکنی میبینی چقدر ما کوچک هستیم در مقابل این جهان. جهانی که تازه نمیدانیم انتهایش کجاست. وقتی به انتهایش فکر میکنم شک میکنم که خوابم یا بیدار. اصلا معنی وجود برایم مبهم میشود. با تمام این بزرگی جهان قابل تصور ما دیگر موضوعات پیش پا افتاده چه اهمیتی دارد. ولی از طرفی ما گاهی تعر...

جان آدمی برتر از عقل و احساس اوست و آن گرهگاهی ست که عقل و احساس با هم می آمیزند و به مرتبه ای والاتر برکشیده می شوند. و در آن مرتبه است که " جانِ بیدار " پدیدار می شود که با جهان از در سخن درمی آید که مشکل او نه چیزهای گذرای جهان و روزمرّگیِ زندگی بلکه مسئله یِ جاودانگی و بی کرانگی ست؛ رازِ هستی ست...

گاهی چنان به خوبی گرایش دارد که از ملائک هم بلند مرتبه تر ... گاهی چنان بدی هایش بروز میشود که از حیوان هم پست تر ... لحظه ای تا ملکوت و لحظه ای تا انتهای ظلمت... تفاوت از کجا تا بکجا؟ ==============

من آنطور که تو دوست داری نیستم... ولی تو که توانایی کمک کن آنطورکه شایسته توست بشوم.روزمرگی توانسته نیازم به جاودانگی و بیکرانگی را کاهش دهد... ولی اراده هست ... امید هست ... خدایی هست...

خنده های تو و حس خوبت از زندگی هم به من آرامش میدهد هم اعتماد بنفس. هم دلیلی میشود برای تلاشم برای امیدم.اما لایه پنهان ماجرا که در پس این حس خوب و این آرامش و ذوق زیاد نهفته است چیست؟ترس ... ترس از دوری ات ...ترس از لحظه های نداشتنت ... از نبودنت ..من نمیتوانم زندگی بدون آن آغوش و مهربانی و صداقت و...

این کار ما نیست، همه کار اوست.همه ی هستی تحت خواست و اراده اوست.و ما نیستیم ... همه اوست.xa0تو مقدر کن برای ما ... احوال خوب و عاقبت بخیری در دنیا وآخرت.

اگر دل پر از ایمان به خدا باشد و تلاش برای عمل صحیح در نیت ما باشد. به نظرم با خصوصیاتی که از خداوند اطلاع داده اند و لطف و کرمی که گزارش داده اند و مشهود است، ترس در دل مومن وجود نخواهد داشت. نه ترس نه اندوه و نه غم های بزرگ.واگذاری امور به ذات حق ... و انجام عمل صحیح در حد اطلاع و وسع به نظر برای ...

اینکه آدم براش قضاوت دیگران مهم نباشه چقد مهمه؟ در حرف سادس ولی در مسائل پیچیده واقعا کار سخت میشه. چرا؟ چون آدمی که این باور رو داره قاعدتا باید خیلی از کار درست بودن خودش اطمینان داشته باشه. و این ا

زندگی عادلانه نیست. پس به نظر میرسه قضاوت انسان ها در این شرایط منصفانه نیست.

گاهی کسانی را که خیلی خیلی دوستشان داریم ناخودآگاه آزارشان میدهیم. چرا؟

دنیا جای عادلانه ای نیست... هزاران هزار مصداق برای این هست ... xa0

وقتی خنده هایت را میبینم کیف میکنم. اما وقتی موهای سفیدت را نظاره میکنم ناگاه غمی بزرگ بر دلم مینشیند. نمیتوانم به صورت مهربانت لبخند نزنم. فقط غمگین میشوم. و رحم بر من چیره میشود. عمری که سپری میشود

گاهی دلم خیلی میگیرد از دنیا. تا حدی که یاد آخرت و سرای دیگر میکنم و آرزو میکنم کاش دنیایی نبود و این سختی هایش تمام شود.xa0 صبر همیشه بر مصیبت نیست. صبر به نظرم دامنه خیلی وسیعی دارد. شاید صبرهایی که م

گاهی ترس آسیب زننده میشه. اگرچه همین ترس خودش نعمتیه که آدم رو از خیلی کارها منع کرده ولی بیش از حدش و خارج شدن از تعادلش میتونه تبدیل بشه به یک ضعف در انسان. اضطراب، نگرانی، استرس و از این قبیل حالت