جان بیدار
گاهی ترس آسیب زننده میشه. اگرچه همین ترس خودش نعمتیه که آدم رو از خیلی کارها منع کرده ولی بیش از حدش و خارج شدن از تعادلش میتونه تبدیل بشه به یک ضعف در انسان.
اضطراب، نگرانی، استرس و از این قبیل حالت ها در آدم شاید ریشه اش برگرده به ترس. که متاسفانه در عصر ما به دلیل پیچیدگی های خاص خودش روز به روز بیشتر و بیشتر شده.
ترس از آینده میتونه مارو از لذت حال محروم کنه. آیا برای این حالت درمانی هم هست؟
من فکر میکنم بخشی از درمانش واقعا به نگرش خود ما برمیگرده.
آرامش همش محصول وجود شرایط بیرونی نیست به نظرم. بخش اصلی برمیگرده به شرایط درونی خودمون.
اینکه بینش ما نسبت به محیطمون چه چیزی هست؟
اینکه ما چقدر قدرت دفاع از عملکرد خودمون رو داریم؟
اینکه ما چقدر راضی هستیم از هستی؟
اینکه ما چقدر به وجود خدا و غیب ایمان داریم؟
همه و همه در آرامش درونی ما تاثیر داره.
========================================
این دنیا جای عادلانه ای نیست؟ هست به نظر شما؟؟
من فکر نمیکنم باشه.
خب آگاهی از این موضوع باعث میشه ما نسبت به همه چیز شاکی نباشیم. و بپذیریم یکسری چیزهایی که نصیب ما شده.
ایمان علاوه بر پذیرش کمکی مضاعف میکنه. و یک آرامش بیشتری رو برای ما یادآوری میکنه.
ایمان قدرت میده. قدرت پذیرش. قدرت امید
برچسب:
نویسنده: الینا اسدی