وقتی به مقیاس فضا فکر میکنی میبینی چقدر ما کوچک هستیم در مقابل این جهان.
جهانی که تازه نمیدانیم انتهایش کجاست.
وقتی به انتهایش فکر میکنم شک میکنم که خوابم یا بیدار. اصلا معنی وجود برایم مبهم میشود.
با تمام این بزرگی جهان قابل تصور ما دیگر موضوعات پیش پا افتاده چه اهمیتی دارد.
ولی از طرفی ما گاهی تعریف خوشبختی را دیدن چیزهای کوچک میدانیم.
این پارادوکس نیست؟
عظمت جهان و نپرداختن به چیزهای کوچک.
خوشبختی و دیدن چیزهای کوچک.
خب پس لازمه مرور کنیم...
برچسب:
نویسنده: الینا اسدی