جان بیدار
به نظرم شتاب و سرعت گرفتن در هر موضوعی آسیبهایی داره.
همونطور که سرعت با یک وسیله نقلیه در خیابون میتونه خطر آفرین باشه.
دارم فکر میکنم که ما شاید چند هزارسال تمدن داشتیم که مردم در این هزاران سال تقریبا روش و شیوه زندگی مشابهی داشتن.
تکنولوژی و صنعت و جمعیت و خیلی چیزهایی که شاید 50 ساله که دغدغه شده قبلا اصلا دغدغه نبوده.
میخوام بگم این شتاب در یک جاهایی (بیشتر جاها) الان تبدیل شده به آسیب. و روز بروز هم در کل دنیا این آسیب بیشتر میشه. نمونش جمعیت، صنعتی شدن، تکنولوژی های آسیبزا.
خب اگر کسانی بودند که برای ملتها این وضعیتو کنترل کنن و بهشون آموزش بدن یا براشون قوانین درست وضع بکنن، ما این مسئله های جدیدی که اجدادمون اصلا فکرشو هم نمیکردن، نداشتیم و خیلی خوب و درست و بی دغدغه زندگیمونو میکردیم.
البته ناگفته نمونه که یکسری پیشرفت ها خیلی خوب بودن و در کل به نفع بشر بودن مثل پزشکی، تکنولوژی های مفید ولی ولی یکی باید فکر اینو میکرد که با اومدن اینا چیکار باید بکنیم و چیکار نباید انجام بدیم. و ظاهرا کسی خیلی براش مهم نبوده و فکری نشده و امروز ما در خیلی جاها میبینیم آسیب های جدی داریم.
========
در یک بازه ای از تاریخ بدنیا اومدیم که این شتاب به نظرم حداکثر مقدارش هست.
و من یکی یه جاهایی اصلا خوشم نمیاد از این شتاب .......
========
این بستر فعلی فرهنگی به نظرم آسیبهای زیادی بهش وارد شده و سرنوشت این فرهنگ نمیدونم میخواد چی بشه. این شتاب به نظرم تونسته و میتونه در فرهنگ و هویت ما خیلی تاثیر بذاره. و .........
========
کاش یه طوری بشه که آدم ها بیشتر آرامش داشته باشن، بیشتر لبخند ببینی و بیشتر محبت کنی. شادی های گروهیمون زیاد بشه و فقر و آسیب روز بروز کمتر بشه ....
آرزوی من برای شب های قدر همینه .....
بین خانواده سالم و جامعه سالم به نظرم رابطه دوطرفه وجود داره ......
بیایم برای سلامت (مادی و معنوی) خانوادمون و همزمان سلامت (مادی و معنوی) جامعه مون وقت بذاریم و از خدا هم کمک بخوایم ....
برچسب:
نویسنده: الینا اسدی