جان بیدار

جهان بزرگ پر از آشفتگی انسان کوچک محدود و تنها آرزوی جاودانگی لذت و درد افسردگی و ترس و خشونت مدرن تلاش برای بقا انسان گاها با اخلاق انسان گاها باوجدان مذهب از کار افتاده مومنان بی تقوا انسان هایی با خداهای بی شمار زندگی بی مقصود و در نهایت یک پایان. ======================================= پ.ن: اینروزها با دیدن مسائل مختلف موجود در زندگیم به فکر فرو میروم. گاهی زیاد ... گویی از افسردگی رنج میبرم... شاید به جای افسردگی بشود گفت یک یأس فلسفی ... پ.ن: کاش همه چیز پایان خوشی داشت ... سرزنشم نکن با گفتن "انسان های بزرگ با شرایط سخت هم عاشق زندگی اند". پ.ن: من این یأس را دوست دارم...

ای کاش نشانه ای بود از بودنت. ای کاش جلوه ای بود از حضورت. ای کاش همیشه حس میشدی. چقدر از تو دور شده ام و هر چه از تو فاصله میگیرم بیشتر میترسم ترس بدترین دلیل ارتباط من و توست نمیخواهم بترسم ترسیدن واژه ی آشنای من است میخواهم نوازشم کنی میخواهم شوق و اشتیاق حضورت را حس کنم ای کاش رقص نور ایمان در زمین بود ======================================== شوق دارم شوق آمدن روزی که بیشتر بشناسمت ای دریغ .... ...